خداوند « روانه

روانه

روانه ،روا، روان

بایگانیِ خداوند

هر روز از هدیه دادن و تقدیم کردن خود لذت می برم،‌ تا باد چنین بادا

سه‌شنبه 24 فوریه ,2009 در 7:42 ب.ظ. · دسته‌بندی شده در لذت, کتاب, اجتماعی،‌سیاسی, روان شناخت, شناخت و برچسب‌خورده با: قیمت, لذت, هدیه, پول, بنجل, بازار, خداوند, خراب, دست و دل باز, ساعت, سرشار

ساعت هایم را سنجیده ام

و قیمت آنها را از بازار روان پرسیده ام

قیمت ساعت هایم خیلی بالاست

و من برای آن که مردم را دوست دارم ساعت هایم پایین تر از قیمت به آنها می فروشم

ساعت هایم خراب و بنجل نیستند

من دست و دل باز شده ام

حضور خداوند در مردم هر کسی را دست و دل باز می کند

اینک مردم پول پرداختنی شان را می بینند

و من از لذت سرشارم که کمتر از آنی که دیده می شوم نیستم

(۱) دیدگاه

زمانی می چرم اینجا ، زمانی می چرند از من / گهی گرگم ، گهی میشم ، گهی خود شکل چوپانم

دوشنبه 23 فوریه ,2009 در 11:23 ب.ظ. · دسته‌بندی شده در مولوی, کتاب, ادب, حکمت و برچسب‌خورده با: میش, چوپان, ناله, گرگ, آینه, خداوند, دیگران, روزگار, رحمت

هر چه که به دیگران می رسانی به تو می رسد

روزگار دقیقا آینه است

تازه یادت باشد که رحمت خداوند هم دخالت می کند

این قانون است

ناله موقوف

دیدگاه‌ها

خداوند در این میانه

جمعه 20 فوریه ,2009 در 8:25 ب.ظ. · دسته‌بندی شده در حکمت و برچسب‌خورده با: قدرت, لذت, مواجهه, آرد, آسیا, آسیابان, انسان ها, اهداف, ثروت, خلقت, خداوند, سنگ, شهرت

سنگ های آسیا در مواجهه با هم می چرخند

و آسیابان در این میانه آرد خود را می گیرد

به همچنین همه انسان ها در تعاملاتشان با هم

به دنبال لذت و قدرت و ثروت و موقعیت و گاه شهرتند

و خداوند در این میانه به اهدافش از خلقت دست می یابد

دیدگاه‌ها

تاریخ محدود، تاریک نامحدود است

چهارشنبه 18 فوریه ,2009 در 2:54 ب.ظ. · دسته‌بندی شده در تاریخ, حکمت, دانش و فلسفیدن و برچسب‌خورده با: مادران, معلم, پدران, انتها, انتدا, ابهام, ابدی, ازلی, تاریخ, خداوند, خداوند اصلی

تنها آن تاریخی می تواند معتبر باشد که در ابتدا و انتهایش ابهام نباشد

و این را تنها خداوند اصلی روایت می کند

منظورم از خداوند اصلی خدایی است که با فهم های امروزی تو و پدران و مادرانت ساخته نشده باشد

تاریخ معلم انسان هاست

و معلم انسان ابدی باید ازلی هم باشد

دیدگاه‌ها

با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام/نی گرت زخمی رسد آیی چو چنگ اندر خروش

شنبه 14 فوریه ,2009 در 7:31 ق.ظ. · دسته‌بندی شده در اجتماعی،‌سیاسی, درد و برچسب‌خورده با: لب, چنگ, آزادی, جام, خنده, خون, خداوند, خروش, دل, درد, دردهای کهنه, رهایی, روح, زخم, شادی, غم

تنها رهایی است که دردهای پیچیده را ختم به خیر می کند

و تنها شادی است که غم های بزرگ را درمان می کند

ما مبتلا به دردهای کهنه یک ملتیم

و خورسندیم که خداوند،‌ عظیم تر از آن است که غمناک شود

و خداوند

روح همه شادی هاست

و ما را آزاد خواهد کرد

دیدگاه‌ها