روانه
روانه ،روا، روانبایگانیِ ژوئن, 2010
رد و درد و درود
جهان جای درود است
و درد
و رد
این دنیا بهشت نیست
بهشت بیرون آن است
برای کسانی که به خود می رسند بهشت در همین زندگی اما بیرون دنیای دنیاداران فراهم است
(ع)، (ص)، (ره)!!!؟؟
نوشتن همه علیه السلام ها
و صلی الله علیه و آله ها
و رحمة الله علیه ها
برای همه آنانی که درود برایشان آرزو می کنی
شاید در تمام عمرت
به اندازه تماشای یک یا دو قسمت از یک سریال که از سر تفنن می بینی وقت نگیرد
جوهر و مرکب و کاغذ هم که مثل گذشته کم نیست
نوشته های دیجیتال هم که مشکلی با زیاد نوشتن ندارد
چرا این عادت قدما که تنها برای خودشان منطقی بوده بی منطق ادامه بدهی؟
عاقل!
نفس کز گرمگاه سینه میآید برون ابری است – با احترام به امید –
با زندگی در سطح بازی می کنیم
و زندگی در عمق جریان دارد
نه ناله ها و نه مشنگی های ما
هیچ یک
عظمتی که متولد می شود
و خزنده و مهیب
ما را به نرمی می لرزاند را از حرکت باز نمی دارند
هر چه هستی باش
خود را باش
که جز خود
هیچی
و بازی ها و نقاب هایت
هیچ نیست
از ماست که بر ماست
من و اهریمن و منها
جایی می روم که سکوت هست
مردم هستند
آفتاب هست
باد هست
آتش هست
خاک هست
و من
انگار هر کدام جدا افتاده اند
و تنها من
باید آنها را دوست کنم
و جمع کنم
و آشتی دهم
و آشنا کنم
آفریننده را می ستایم
که زمین و زمان را خلق کرده است
